Vervolg interview Lot 

 Welke bewuste keuzes heb jij gemaakt die achteraf echte keerpunten bleken te zijn?

Vanaf het moment dat ik volwassen werd, heb ik meerdere keren geprobeerd om meer met mijn spirituele kant te doen. Maar ik merkte dat mijn omgeving daar niet altijd in meeging. En eerlijk is eerlijk: als jij spiritueel groeit, groeit niet iedereen met je mee. Dat kan best een eenzame weg zijn. Je kunt niet alles delen, niet iedereen begrijpt het, en dat doet soms pijn.

In mijn vorige relatie merkte ik ook dat we uit elkaar groeiden. Niet alleen hierdoor, maar het speelde zeker mee. Ik geloof echt dat hoe harder je iets probeert weg te duwen wat bij je hoort, hoe harder het terugkomt. En dat gebeurde bij mij ook.

Inmiddels ben ik bijna zeven jaar samen met mijn huidige partner. Hij is ook spiritueel, maar op een heel andere manier. We hebben niet dezelfde gaves, maar hij is bijvoorbeeld heel sterk in zijn intuïtie en heldervoelendheid. Dat heeft mij ook geholpen om te zien dat je spiritualiteit niet op één manier hoeft te leven.

Een groot keerpunt kwam in 2025, het jaar van de slang. Voor mij voelde dat echt als een afbraakjaar. Ik ben in de Chinese astrologie een Varken, en het voelde alsof alles wat niet meer klopte, werd “weggesneden”. Vriendschappen vielen weg, maskers van mensen vielen af, en ik heb contact verbroken met mensen waarvan ik nooit had gedacht dat ik dat zou doen. Dat heeft enorm veel losgemaakt.

Maar juist daardoor ben ik eindelijk echt naar mijn intuïtie gaan luisteren. Dingen die ik al lang wist en kon, maar niet durfde te laten zien. Ik was bang voor wat mensen zouden denken. Dat zit toch nog ergens diep, vanuit mijn jeugd — het gevoel dat je beter je mond kunt houden.

In oktober kwam het punt waarop ik dacht: nu is het klaar. Nu ga ik het gewoon uitspreken. Wat ik zie. Wat ik voel. Wat ik kan. En dat ben ik ook gaan doen, onder andere door tarot weer serieus in te zetten. Iets wat ik eigenlijk al sinds mijn veertiende voor mezelf deed.

Wat ik daar bijzonder aan vind, is dat ik het nooit echt “geleerd” heb. Toen ik voor het eerst tarotkaarten in handen kreeg, wist ik gewoon wat ze betekenden en hoe ik ze moest leggen. Later ben ik me er natuurlijk verder in gaan verdiepen, maar de basis zat er al. Soms voelt het alsof ik dit uit een vorig leven heb meegenomen. En dat idee geeft me rust en vertrouwen.

Hoe combineer jij spiritualiteit met ondernemen, zonder dat één van de twee zijn authenticiteit verliest?

Ik leg al jaren tarot voor mezelf en deed ook readings voor mensen dichtbij me. Maar ik hield het klein. Tot ik zelf een reading kreeg bij een medium. Zij zei letterlijk zodra ik in de stoel zat: “Waarom doe jij niks met de gaves die jij hebt?”

Dat was best confronterend, want ik had net voor mezelf besloten dat ik er meer mee wilde doen. Dat ik ook betaalde readings wilde gaan geven. Niet alleen om anderen te helpen, maar ook omdat ik voelde: dit is mijn tijd.

Alleen… ik wilde het eigenlijk pas doen in het volgende Chinese jaar, het jaar van het Vuurpaard. Ik dacht: dan ga ik het helemaal openen. Maar zij daagde me uit om het eerder te doen.

En daar heb ik ook van geleerd. Want achteraf voelde ik dat het jaar van de Slang voor mij nog niet klaar was. Ik merkte dat het lastig werd om mijn energie hoog te houden en mezelf goed te beschermen tijdens readings. Dat was een signaal. Dus ik heb mezelf moeten herpakken en ook eerlijk aangegeven dat het even mocht wachten.

Dat is voor mij precies hoe ik spiritualiteit en ondernemen combineer: ik luister. Niet naar druk, niet naar hype, maar naar mijn eigen ritme.

Spiritueel gezien heb ik dagelijks vaste momenten. Ik begin elke ochtend met een ritueel waarin ik de dag verwelkom en een intentie zet. Manifesteren doe ik eigenlijk al sinds mijn puberteit. Dingen uitspreken, visualiseren wat ik wil bereiken — ik merkte al jong dat dat werkte. Later, toen ik The Secret las, dacht ik: ja maar dit doe ik al.

Waar anderen misschien bidden tot een God, praat ik met het universum. Dat voelt voor mij heel natuurlijk.

En ik sluit elke dag af met dankbaarheid. Minimaal drie dingen benoemen waar ik dankbaar voor ben. Dat verandert echt je energie. Daarnaast heb ik een altaar. Als er iets gebeurt wat me dichter bij mijn doelen brengt, ga ik daar bewust even naartoe om dankjewel te zeggen. Dat maakt het tastbaar. Het houdt me in verbinding.

Voor mij is ondernemen niet los te zien van mijn spiritualiteit. Het is geen marketingtruc. Het is mijn basis. En juist door trouw te blijven aan mijn eigen timing en energie, blijft het authentiek.

Wat heeft het werken met natuurlijke producten – zoals bij Citraé Naturals – jou geleerd over luisteren naar je lichaam?

Ik ben inmiddels tien jaar ondernemer en heb met verschillende partnerbedrijven gewerkt. Wat ze allemaal met elkaar gemeen hadden, is dat het 100% natuurlijke producten waren. Dat is voor mij nooit toevallig geweest.

Voordat ik daarmee begon, was ik zelf eigenlijk best ver van mijn lichaam afgeraakt. Ik was mezelf een beetje kwijt. Dus toen ik mensen ging helpen bewuster en gezonder te leven, was dat ook mijn eigen proces. Ik moest zelf weer leren luisteren naar mijn lijf. Wat heeft mijn lichaam nodig? Wat doet echte voeding voor me? Wat gebeurt er als ik het serieus neem?

In oktober kwam er opnieuw een belangrijk moment. Het bedrijf waar ik mee werkte ging failliet. Dat was niet mijn fout, maar het had wel enorme impact. Ik kon de producten niet meer leveren, dus ik moest opnieuw kiezen. En dit keer voelde ik heel sterk: het moet niet alleen kloppen qua product, maar ook qua energie. Spiritualiteit moest er onderdeel van zijn.

Zo kwam Citraé Naturals op mijn pad. Het bedrijf was net gestart, en dat voelde meteen goed. Ik ben hun bestsellers gaan testen, onder andere VitalPure en de Moringa tabletten. Eerst zelf ervaren, want ik moet het kunnen voelen voordat ik erachter kan staan.

Wat mij het meest heeft geraakt, is dat ik merkte hoe snel mijn lichaam weer in balans kwam. Meer energie, meer helderheid in mijn hoofd. En vooral: ik kon de intense dingen die in 2025 gebeurden veel beter verwerken. Het hielp me om sterker te worden, dichter bij mezelf te blijven.

Voor mij gaat het dus niet alleen om “gezonde producten verkopen”. Het gaat om luisteren. Naar je lichaam, naar je energie, naar wat je systeem nodig heeft. En natuurlijke producten kunnen daar echt een hulpmiddel in zijn.

 In welke fase van je leven voelde je je het meest uit balans, en wat hielp je toen om weer terug te komen bij jezelf?

Dat zijn eigenlijk twee momenten geweest, vrij kort achter elkaar in mijn leven.

De eerste was in 2019, toen ik na 18 jaar de stekker uit mijn relatie trok. Pas ná de breuk ontdekte ik eigenlijk hoe gebroken ik was. Hoeveel invloed die relatie op mij had gehad en hoezeer ik mezelf daarin kwijt was geraakt. De echte verwerking begon eigenlijk pas toen ik eruit stapte.

Wat mij toen enorm heeft geholpen, is de liefde en steun van mijn huidige partner. Hij heeft mij opgevangen op een manier die ik toen echt nodig had. Daarnaast ben ik veel meer aan self-care gaan doen: praten, schrijven, mediteren, alles van me afschrijven. Dat was mijn eerste echte herstelperiode.

Spiritueel gezien was het toen nog niet helemaal open. Ik merkte wel dat ik dingen zag en voelde in huis, energieën, entiteiten zelfs, maar ik durfde dat nog niet echt te omarmen. Ik was nog bang. Wat mij daarin heeft geholpen, was het inzicht dat mijn gedachten niet altijd “van mij” zijn. Dat ik mijn eigen energie kan sturen. Toen ik dat eenmaal begreep en mijn angsten onder ogen durfde te zien, veranderde er iets. Het werd minder eng en eigenlijk juist heel mooi.

De coronatijd heeft daar ook een rol in gespeeld. Doordat er minder mensen om me heen waren, werd ik me bewuster van mijn eigen energie. Ik ontdekte hoe gevoelig ik ben voor energie van anderen. Die rust heeft me geholpen om weer dichter bij mezelf te komen.

Het tweede moment was in 2025, het jaar van de Slang. Dat jaar heeft veel afgebroken. Dingen, relaties, patronen die niet meer bij mij pasten, vielen weg. Dat voelde eerst heftig, maar achteraf zie ik dat het nodig was.

In die periode ben ik weer intensiever met mijn kaarten gaan werken. Tarot gaf me inzichten en bevestiging. Het hielp me om keuzes te maken en om te vertrouwen op wat ik eigenlijk al wist. Hoe meer ik luisterde naar mijn intuïtie, hoe meer signalen ik kreeg dat ik op het juiste moment zat om dingen af te sluiten en voor mezelf te kiezen.

Het is misschien bijzonder, maar voor mij voelt het ook heel normaal. En ik ben vooral dankbaar dat ik die fases heb gehad, omdat ze me dichter bij mezelf hebben gebracht.

Welke rol speelt ritme en timing voor jou in het maken van keuzes, zowel privé als in je werk?

Ritme en timing zijn voor mij de laatste tijd heel belangrijk geworden. Zeker na alles wat het jaar van de Slang naar boven bracht. Dat jaar liet me echt zien waar ik over mijn grenzen ging, waar ik te veel gaf en waar ik mezelf voorbij liep.

Ik ben dagelijks bewust bezig met mijn energie. Ik werk niet zozeer met strak tijdmanagement, maar wel met een bepaalde structuur. Een methode voor mezelf om niet over mijn grens heen te gaan. Want ik kan me enorm verliezen in dingen die ik leuk vind — mijn business, spiritualiteit, nieuwe ideeën. En dan kan ik doorslaan.

Maar ik heb ook een gezin. En ik wil niet dat mijn werk ten koste gaat van mijn kinderen of mijn relatie. Dus ik stel mezelf regelmatig de vraag: klopt dit nu? Is dit het juiste moment? Doe ik dit vanuit inspiratie of vanuit druk?

Daarin durf ik tegenwoordig echt voor mezelf te kiezen. Zowel privé als zakelijk. Dat moet matchen.

Als ik mijn partner zou vragen, zou hij misschien zeggen dat ik alsnog veel met mijn werk bezig ben. En dat klopt ook wel. Maar ik ben in november opnieuw gestart met Citraé Naturals. Dat betekent dat ik weer aan het opbouwen ben. Je kunt niet verwachten dat je binnen een paar maanden weer een stabiel bedrijf hebt. Dat kost tijd.

Ik heb mezelf daar ook bewust een jaar voor gegeven. Een jaar om te bouwen, te groeien, mijn plek weer neer te zetten. En dat is misschien nog steeds ambitieus, maar ik geef mezelf in ieder geval die ruimte.

Voor mij gaat timing dus niet over wachten tot alles perfect is. Het gaat over voelen: is dit in lijn met mijn energie en mijn fase van het leven? En als dat klopt, dan ga ik ervoor.

 Merk je dat je in bepaalde periodes intuïtiever of creatiever bent, en hoe ga je daar mee om?

Ja, absoluut. En dat is iets wat ik de afgelopen jaren steeds beter ben gaan herkennen.

Ik ben eigenlijk meer gaan leven volgens de seizoenen. Nu, aan het begin van het jaar, voel ik bijvoorbeeld echt een opstartenergie. Nieuwe ideeën, plannen uitwerken, meer zichtbaarheid, all-in gaan. Dat hoort bij deze fase. Ik voel dat ook echt in mijn lichaam.

Maar ik weet inmiddels ook dat dat niet het hele jaar zo blijft. In de herfst bijvoorbeeld voel ik juist dat ik dingen mag loslaten. Opruimen wat niet meer werkt. Terugkijken, bijstellen, ruimte maken. En dat is niet minder waardevol — dat is net zo belangrijk als de opbouwfase.

Ik ben van nature altijd creatief. Ik ben ook gediagnosticeerd met ADHD, en ik zie dat bij mezelf juist als iets positiefs. Mijn hoofd maakt snel verbindingen, ik schakel snel, ik kan lang doorgaan als ik ergens in zit. Dat geeft mij enorm veel creatieve kracht.

Maar het is ook een valkuil. Want als ik in die creatieve flow zit, kan ik mezelf verliezen. Dan is het enige wat telt dat idee, dat project, dat plan. En dan moet ik mezelf beschermen.

Daarom werk ik met rituelen en een bepaald dagelijks ritme. Niet om mezelf in te perken, maar om mezelf te begrenzen. Om te voelen: nu is het genoeg. Nu mag ik stoppen. Nu mag ik terug naar mijn gezin of naar rust.

Voor mij gaat het dus niet om altijd op hetzelfde niveau creatief of intuïtief te zijn. Het gaat om herkennen in welke fase ik zit en daar bewust in meegaan, zonder mezelf voorbij te lopen.

Wat zijn voor jou valkuilen geweest op spiritueel of persoonlijk vlak?

Een grote valkuil voor mij is lang geweest dat ik mezelf klein hield. Ik was bang voor wat anderen van mij zouden vinden of denken als ik open zou zijn over mijn gaves. Daardoor praatte ik er minder over en deed ik er minder mee dan ik eigenlijk voelde dat klopte.

Achteraf zie ik dat ik mezelf daarin tekort heb gedaan. Niet alleen spiritueel, maar ook persoonlijk. Want als je een deel van jezelf inhoudt, ben je nooit helemaal jezelf. En dat heeft invloed op alles.

Een andere valkuil was mijn energie niet goed beschermen. Ik nam heel veel energie van anderen over. Zeker omdat ik gevoelig ben, voelde ik snel wat er bij iemand speelde. Maar ik maakte toen nog geen onderscheid tussen wat van mij was en wat van de ander was. Dat kost enorm veel energie.

Daar ben ik bewuster in geworden. Ik sluit mijn dag nu regelmatig af met een oefening om mezelf energetisch te reinigen en los te laten wat niet van mij is. Dat helpt me om bij mezelf te blijven en niet leeg te lopen.

Dus mijn valkuilen hebben me eigenlijk geleerd waar mijn grenzen liggen en hoe belangrijk het is om die te bewaken.

 En juist andersom: wat waren momenten waarop alles samenviel en je voelde: dit klopt?

Dat moment was voor mij toen ik mijn tarotdeck weer in mijn handen had en mijn eerste reading deed na lange tijd. Ik voelde meteen een bepaalde rust over me heen komen. Een soort thuiskomen. Alsof ik dacht: ja, ik ben weer goed bezig.

In oktober heb ik toen met mezelf afgesproken om elke dag een reading te doen. Gewoon om weer back on track te komen. En hoe vaker ik het deed, hoe meer er naar boven kwam. Het voelde zo natuurlijk dat ik mezelf echt afvroeg: waarom heb ik dit niet eerder weer opgepakt?

Een ander belangrijk moment was de steun van mijn partner. In het begin was ik toch bang: wat als hij dit raar vindt? Wat als hij hier niet achter staat? Maar ik heb hem meegenomen in mijn proces, veel gedeeld, en hij stond er eigenlijk veel opener in dan ik dacht.

Toen ik een reading voor hem deed en dingen klopten, zag ik ook bij hem iets verschuiven. In het begin maakte hij nog grapjes, maar inmiddels vraagt hij oprecht hoe het is gegaan of hoe een reading was. Dat betekent veel voor me.

Dat zijn de momenten waarop ik voel: dit klopt. Niet alleen omdat het spiritueel goed voelt, maar omdat ik mezelf mag zijn. En omdat mijn omgeving me daarin steunt in plaats van tegenhoudt.

 Hoe heeft werken vanuit intuïtie jouw vertrouwen in jezelf versterkt?

Door weer echt op mijn intuïtie te gaan vertrouwen, heb ik gemerkt dat ik veel minder bevestiging van anderen nodig heb. Dat is misschien wel het grootste verschil.

Ik luister nu eerst naar mezelf. Wat voel ik? Wat zegt mijn intuïtie? In plaats van meteen te kijken naar wat anderen vinden of denken. Daardoor kan ik ook makkelijker keuzes maken. En vaak sneller. Dat helpt me zowel zakelijk als privé om dichter bij mijn doelen te blijven.

Ik ben ook bewuster geworden van het onderscheid tussen mijn eigen energie en die van anderen. Vroeger nam ik veel over zonder dat ik dat doorhad. Nu voel ik beter: dit is van mij, en dit is niet van mij. Dat geeft rust.

Het heeft me steviger gemaakt. En eerlijk? Ik ben daar echt trots op. Omdat ik weet dat dit niet vanzelf is gegaan.

Welke les heeft ondernemen je geleerd die je nooit uit een boek had kunnen halen?

Ondernemen heeft mij vooral geleerd om echt voor mezelf te kiezen.

Tien jaar geleden werkte ik nog in het basisonderwijs. Het werd vanuit mijn vader gezien als een veilige, stabiele en verstandige keuze. Mijn vader vond ook dat dit de perfecte baan voor mij was. Terwijl ik diep vanbinnen eigenlijk zangeres wilde worden en mijn eigen pad wilde volgen. Maar dat werd gezien als onzeker, moeilijk en geen garantie op succes.  Toch voelde ik dat er meer in mij zat. En toen mijn kinderen kwamen, werd dat gevoel sterker. Ik wilde niet vooral bezig zijn met de kinderen van andere ouders, maar er écht zijn voor mijn eigen kinderen. Dat was het moment waarop ik besloot het ondernemerschap een kans te geven.

Wat ondernemen mij heeft geleerd, is dat je zelf mag bepalen waar je tijd en energie naartoe gaan. Als je voor een baas werkt, werk je vaak mee aan de droom en visie van iemand anders. Als ondernemer bouw je aan je eigen droom. Dat vraagt lef, maar het geeft ook vrijheid.

Ik heb altijd veel vertrouwen in mezelf gehad, en achteraf zie ik dat dat eigenlijk mijn intuïtie was die zei: je kunt dit. Ik ben iemand die denkt: we gaan het gewoon doen. En als het misgaat, dan los ik dat wel weer op. Maar wie zegt dat het misgaat?

Afgelopen jaar klapte het bedrijf waarmee ik samenwerkte. Dat was heftig. Maar ook daar heb ik iets geleerd wat je niet uit een boek haalt: je mag altijd opnieuw beginnen. Wat er ook gebeurt. Als je weet wat je wil, in jezelf gelooft en bereid bent om opnieuw te bouwen, dan kan dat.

Die veerkracht, dat vertrouwen en dat doorzettingsvermogen leer je niet uit theorie. Dat leer je alleen door het zelf te ervaren.

Wat betekent ‘succes’ voor jou nu, vergeleken met een paar jaar geleden?

Dat is echt veranderd.

Een paar jaar geleden was succes voor mij vooral gekoppeld aan geld. Meer omzet, meer klanten, hogere doelen. Ik was veel bezig met: hoe kan ik meer verdienen? Hoe kan ik groeien? Hoe kan ik nóg meer bereiken   Nu kijk ik daar heel anders naar.

Succes betekent voor mij nu vrijheid. Aanwezig kunnen zijn in het hier en nu. Er zijn voor mijn gezin. De moeder zijn die ik zelf graag had willen hebben. Dat is voor mij misschien wel het grootste verschil.

Ik ben minder bezig met een bepaald bedrag op mijn rekening of een bepaalde positie die ik wil bereiken. Natuurlijk vind ik financiële stabiliteit belangrijk, maar het is niet meer het hoogste doel.

Succes is voor mij nu dat ik mezelf op één zet, zonder mijn gezin uit het oog te verliezen. Dat ik keuzes maak die kloppen bij wie ik ben. Dat ik trouw blijf aan mezelf.

En daar ben ik echt trots op. Omdat ik voel dat ik daarin gegroeid ben.

 Welke boodschap zou je willen meegeven aan vrouwen die voelen dat er “meer” is, maar nog niet durven te luisteren?

Als je mij deze vraag een paar jaar geleden had gesteld, had ik waarschijnlijk gezegd: ga er gewoon voor. Overwin je angsten en laat je niet tegenhouden door wat anderen denken.

Maar zo simpel is het niet.

Mijn reis is niet alleen maar mooi en moedig geweest. Het is ook eenzaam geweest. De dingen waar ik bang voor was, dat mensen iets zouden vinden, dat relaties zouden veranderen, dat niet iedereen mee zou groeien… dat is ook echt gebeurd.

De vraag is alleen: was het het waard?

Als ik nu kijk, zeg ik volmondig ja. Omdat ik nu veel meer mezelf ben. Ik durf mezelf in de spiegel aan te kijken. Ik leef naar wat mij gelukkig maakt. Ik omring me met de juiste mensen. Ik hoef me niet meer te verstoppen of delen van mezelf achter te houden.

En dat geeft rust. Vertrouwen. Liefde naar mezelf.

Dus hoe spannend het ook voelt: als jij diep vanbinnen weet dat er meer is, dan weet ik bijna zeker dat je jezelf later dankbaar zult zijn dat je toch bent gaan luisteren.

Niet omdat het makkelijk is. Maar omdat het echt is.

Als je één intentie of levenshouding zou mogen meegeven voor de komende periode, wat zou dat zijn?

Blijf trouw aan jezelf.

Zet je gevoel, je intuïtie, je gaven en je talenten niet aan de kant omdat je bang bent voor de reacties, gedachten of woorden van anderen. Je hebt ze niet voor niets gekregen.

Ik geloof dat ieder mens een spirituele kant heeft. De één is daar verder in ontwikkeld dan de ander, en de één durft er makkelijker voor open te staan. Maar dat maakt het niet minder echt.

Blijf bij jezelf. Kies voor jezelf. En leer je intuïtie vertrouwen. Dat onderbuikgevoel, dat diepe weten van binnen …dat heeft altijd gelijk!!!

Als je daarnaar durft te luisteren, leef je dichter bij wie je werkelijk bent.

❤️ Liefs Lot van Santen